کوان هریس سیاست های رفاهی را ذیل مناقشات اجتماعی- سیاسی می بیند

به گزارش وبلاگ 4 جعبه، کوان هریس می کوشد سیاست های رفاهی را در بطن مناقشات اجتماعی- سیاسی بنشاند و با نقد درک رایج پوپولیستی و حامی پرور از دولتی نفتی- رانتی، سیاست اجتماعی در ایران را بازخوانی کند.

کوان هریس سیاست های رفاهی را ذیل مناقشات اجتماعی- سیاسی می بیند

به گزارش گروه فرهنگی وبلاگ 4 جعبه، کتاب انقلاب اجتماعی؛ سیاست و دولت رفاه در ایران اثر کِوان هریس استاد دانشگاه کالیفرنیا با حضور علی اصغر سعیدی جامعه شناس و محمد مالجو اقتصاددان، شنبه 7 دی ماه در پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات نقد و آنالیز می گردد.

حمیدرضا پرنیان دبیر نشست در یادداشتی به نقد و آنالیز این اثر پرداخته است:

پیچیدگی های سیاست گذاری در ایران پس از انقلاب از دو سو به اصولی ساده تقلیل یافته اند. از یک سو، بنیادگرایان بازار سیاست های رفاهی را ضدتوسعه و مانع رشد می بینند و وجود بعضی سیاست های رفاهی در دولت را گواهی بر تحدید بازار می دانند و از سوی دیگر، بعضی منتقدان همانقدر ساده گرایانه گستردگی سیاست های بازاری را نشان می دهند و با چشم پوشی از عناصر دیگر، همه چیز را با شابلون نولیبرالیسم می خوانند.

همین گرایش به تقلیل گرایی را می توان در میان مخالفان و مدافعان نظم سیاسی- ایدئولوژیک مستقر نیز مشاهده کرد، هرچند با مبانی نظری متفاوت. ازاین رو است که بسیاری از مطالعات دانشگاهی درباره سیاست اجتماعی و دولت پس از انقلاب آکنده از تصاویری کلیشه ای و زیر بار سنگین گفتار های سیاسی و ایدئولوژیک است.

کوان هریس، استاد دانشگاه کالیفرنیا، در کتاب انقلاب اجتماعی می کوشد سیاست های رفاهی را در بطن مناقشات اجتماعی- سیاسی بنشاند و با نقد درک رایج پوپولیستی و حامی پرور از دولتی نفتی- رانتی، سیاست اجتماعی در جمهوری اسلامی را بازخوانی کند.

رویکرد تاریخی متفاوت و بهره گیری از منابع متنوع سبب شده تا پس از مدت کوتاهی از چاپ این کتاب به زبان انگلیسی در سال 2017 و ترجمه آن به فارسی در ماه های اخیر، این اثر با استقبال وسیع ایران پژوهان روبه رو گردد و به مرجعی مهم در فهم دستاورد های رفاهی جمهوری اسلامی و مبنایی برای تبیین نتایج ناخواسته این سیاست ها برای جنبش های اجتماعی جدید طبقه متوسطی در ایران تبدیل گردد.

هریس در پژوهش خود با تمرکز بر نهادسازی هایی، چون کمیته امداد و شبکه خدمات درمانی روستایی پروژه مشروعیت زایی برای نظام سیاسی جدیدالتاسیس پس از انقلاب را بازخوانی می نماید و با عطف توجه به بسط بیمه های اجتماعی پیوند سیاست های رفاهی را با برنامه های توسعه بازارمحور نشان می دهد تا از این رهگذر، راهی به فهم تغییرات اجتماعی ایران پس از انقلاب بگشاید.

وی در نهایت جنبش های اجتماعی جدید را نه نتیجه شکست که زاییده توفیق سیاست های رفاهی می بیند. این پرسش که آیا هریس پیروز شده است راهی جدید بگشاید یا ناکام مانده و کوشش او برای فراروی از کلیشه های ژورنالیستی صرفاً به دیدی توریستی انجامیده است، خود نیازمند واکاوی و موضوع بحث است.

حال، از سویی در مقابل ذوق زدگانی که پژوهش هریس را سندی دال بر وجود دولت رفاه در ایران می پندارند و از آن وسیله ای برای پرده پوشی سیاست های مالی دهه های اخیر می سازند و از سوی دیگر در برابرِ تقلیل گرایانی که فهم پیچیدگی پروژه های خاص دولت سازی را فدای استفاده از مفاهیم جهانشمول مالی می نمایند، نقد کتاب انقلاب اجتماعی می تواند از صرف آنالیز آن پژوهش خاص پیشتر رود و فرصت و بهانه برای گگرددن بحث هایی بیشتر باشد.

از خلال پی گیری فرایند استدلال، شواهد و نتیجه گیری ها و آنالیز نقاط قوت و ضعف تجربی و نظری این کتاب، ضمن سنجش نقادانه میزان توفیق نویسنده در دستیابی به تحلیلی موثق، می توانیم بار دیگر به پرسش از شرایط سیاست های رفاهی ایران، نقش آن ها در شکل دهی به فضای اجتماعی و تحول رابطه دولت و طبقات اجتماعی در چهار دهه گذشته بازگردیم.

منبع: خبرگزاری دانشجو

به "کوان هریس سیاست های رفاهی را ذیل مناقشات اجتماعی- سیاسی می بیند" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "کوان هریس سیاست های رفاهی را ذیل مناقشات اجتماعی- سیاسی می بیند"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید